NK boulder 2016

Als, als, als… Het gevoel dat veel sporters herkennen. Mijn hoogste plek ooit behaald op het NK boulderen 2016 en toch is er constant dat stemmetje dat zegt ‘als….’.

Op het moment dat ik de eindgreep van de laatste boulder in de finale aai, val ik en terwijl ik op de mat lig denk ik: ‘aaaaaah zonde!!! Maar ik weet dat ik ‘m kan nu’. Ik neem goed mijn rust om nog één keer alles te geven. En met succes!!! Onder keihard gejuich strek ik heeeel langzaam mijn hand uit naar de eindgreep. Ik zie ‘m niet, want als ik mijn hoofd zou draaien om te kijken verlies ik waarschijnlijk mijn balans. Langzaam…. Ja!!! Ik heb de bak vast! Wauw, zo gaaf.’

Wat was ik blij!!! Die laatste top maakte mijn finale, die tot dan toe behoorlijk slecht ging, helemaal goed. Het gevoel om als enige die laatste boulder te toppen met zoveel support vanuit het publiek was echt gaaf.

Ik wist toen nog niet dat ALS ik de boulder in mijn eerste poging had geklommen, ik Nederlands Kampioen was geweest. Ik wist ook niet dat ik in de eerste boulder een klein hupje had kunnen maken om de verre krachtpas te ontwijken. Ik wist ook nog niet dat bij boulder twee de zijkant werd gebruikt in de dyno (wat ik nota bene in de isolatie nog had bedacht…maar eenmaal na mijn eerste poging totaal vergeten was). Als, als, als. Ik weet natuurlijk niet of ik de boulders had kunnen klimmen als ik de trucjes door had gehad of als ik had geweten dat ik met een laatste flash zou winnen. Maar het idee dat ik zoooooo dichtbij zat, tot 3x toe het verschil had kunnen maken en 3x de kans gemist heb, maakt het toch zuur.

Wel had ik direct na de finale al het gevoel dat Julia Meijer, de winnares van het NK, het dubbel en dwars heeft verdiend. Zij zag alle trucjes en wist de boulders ook nog eens supersteady te klimmen. Ze won met één top in de tweede poging maar in de meeste boulders kwam zij tot aan de eindgreep. Daar heb ik zeer veel respect voor en dat is een grote motivatie voor mij om meer out-of-the-box en helder te blijven denken. Dat zo’n sterke allround klimster heeft gewonnen, maakt het nare gevoel van ‘als, als, als’ gelukkig weer iets minder. Volgend jaar weer een kans!

De halve finale was voor mij echt een fantastische ervaring trouwens. Alles waar ik voor had getraind viel samen. Ik was erg blij dat de boulders hard waren geschroefd voor ons. We moesten keihard werken en dat maakte dat ik extra blij was met mijn drie tops! Dik door naar de finale. Op dat moment dacht ik nog: ‘mijn dag kan al niet meer stuk. Wat er ook gebeurt in de finale’. Nou is dat niet helemaal gelukt, maar ik probeer toch maar dat gevoel vast te houden voor de volgende keer 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s